کِه خِبِر داروو شعر به گویش مشکنان همراه باترجمه(اصغراسلامی مُشکنانی)

کِه 1 1

کِه خِبِر اِز اَری مرتضی داروو

خِبِر اِز مندال و حاج رضا داروو

باغی اکبر کِه شووه نار ویچینوو

کایا مُشکنون اَلُون صفاداروو

باغی پسته قاسم و سُوی چیاش

اَنوم عناب اون هیرا دِوا داروو

شَلَموُ چوندِری بومی وِچه ها

به گِمونوم باغی سید موسا داروو

دوباره سید مصطفی لِوی سِر اُو

دِرو دستاش چوو هیرا شِما داروو

گِزرُش بکاشته امسال گَمونُوم

مندالی سُنجِو و تُو سیا داروو

خاطراتی وِچه گیهامون یابوُ

کِه واژووه دُنیامون وفا داروو

مُشکنونی بِشه دَردات چاره کِه

غَمی هِزِه هیرا تو بِلا داروو

سروده :اصغراسلامی 1

1 85کیلومتری اصفهان *نائین

ترجمه

چه کسی خبر داره

چه کسی خبر از آسیاب مرتضی داره

خبر از مندال و حاج رضا داره

باغی اکبر چه کسی میره انار بچینه

کجای مُشکنان الان صفاداره

باغ پسته قاسم و سیبی چیهاش

هنوز عناب اون برا دوا داره

شلغم و چغندر  بومی بچه  ها

به گمانم باغ سید موسی داره

دوباره سید مصطفی دم  سرآب

توی دستهاش چوب برای شما داره

زردک کاشته امسال گمانم

مندالی سنجد و توت سیا داره

خاطراتی بچه گیهامون تمام شد

چه کسی میگه دنیامون وفا داره

مشکنانی برو دردهات چاره کن

غم دیروز براتون بلا داره

 moshkenaniha@