بی کس وتنها(نوحه حضرت رقیه)

من درخرابه بی کس و تنها و حیرانم
دور از عزیزانم
دلتنگ بابا گشته و دلتنگ خوبانم
دور از عزیزانم

من بی برادرگشته ام، بی یار ویاور گشته ام
غمگین و گریانم
دور از عزیزانم

خار مغیلان برده تاب، قلبم شده از غم کباب
غمگین یارانم
دور از عزیزانم

شامی چه آرد بر سرم، گشته یتیمی باورم
کو ماه تابانم
دور از عزیزانم

از کوفه تا بازار شام، با سنگ و چوب و ازدحام
بر لب رسید جانم
دور از عزیزانم

عمه ببین گریان شدم، آشفته در زندان شدم
بی تاب جانانم
دور از عزیزانم

کو اصغر و کو اکبرم، کو آن یل نام آورم
کو شیر میدانم
دور از عزیزانم