نوشته حسین احمدی مُشکنانی(نادم مُشکنانی)

روضه ی شب نهم محرم .

شب تاسوعا
روضه علمدار کربلا
که سلام خداوند بر او باد
.........

اگر خیمه دار الذکر است.
و اگر مداح ذاکر است
و اگر ذکر قرآن است (نحن نزلنا الذکر و انا له لحافظون)
بگذار تا روضه ی علمدار هم بوی قرآن دهد.
در آیه 249 سوره ی بقره آمده است .
چون سپاه طالوت برای جهاد بیرون از شهر شد به نهری رسیدند و طالوت گفت.
...فمن شرب منه فلیس منی.....
آنکه از این آب بنوشد از من نیست.
روضه نادم اینست سپاهیان طالوت را گفتند آب ننوشید و نوشیدند الا تعداد کمی ای پسر ام البنین تو که بودی که مولایت تو را نگفت از آب ننوش اما ننوشیدی.

........نقش اطیعوااله..............

آسمان محو تماشای علمدار شده
یک طرف علقمه زین فاجعه بیمار شده

دست و مشک و علم و فرق ز هم پاشیده
چون کن نیکش نگری معنی ایثار شده

این چه فریاد رسائی است که در حنجر توست
یک جهان خفته ز فریاد تو بیدار شده

آنکه میخواست ز ما نقش اطیعوااله را
گفتمش روی دو دست تو پدیدار شده

مشک آب است تو را یا که بود مشک ختن
که ز آن رایحه عالم همه هشیار شده

ای معما شده در عشق کسی ما را گفت
قصه ی آب ننوشیدنت اسرار شده

نادمی خوانده بر آن دست چنین مصرع ناب
زیرکی را بنگر جعفر طیار شده

............
الهی نادمت چون در مرات اصحاب طالوت می نگرد سخنش این است .
الهی ما را در زمره ی ..الا قلیلا.. قرار ده
نادم مشکنانی

http://moshkenaniha.blogfa.com